بعضی دردها رو نمیشه توضیح داد... فقط میشه لیست کرد.
فقط میشه شمرد.
فقط میشه یاد گرفت باهاش نفس کشید.
اینها روایت یک ملت است.
روایت گلوله هایی که از پشت سر شلیک شد. روایت بدنهایی که با دستهای بسته پیدا شدند. روایت زخمی هایی که اجازه درمان نگرفتند. روایت خانواده هایی که همزمان عزادار و تهدید شدند.
روایت چشم هایی که برای همیشه خاموش شدند.
روایت زندانهایی که پر از فریاد بود.
روایت اجسادی که تحویل داده نشد.
روایت قبرهایی که حتی اجازه نداشتند سالم بمانند.
این ها داستان نیست. اینها حافظه جمعی ماست.
نسلی که دید خشونت چگونه میتواند عادی شود.
نسلی که دید دروغ چگونه میتواند جای حقیقت بنشیند.
نسلی که دید عدالت چگونه میتواند سالها عقب بیفتد.
در آخر به یاد جاویدنامان وطن
اندکی صبر سحر نزدیک است ✌️
1
17
203