Post

#باهم_یادبگیریم جابه‌جا شدن بین مقیاس خطی و مقیاس نسبتی می‌تونه باعث بشه این حالت‌ها روی چارت دیده بشه: قیمت‌های در حال ریزش ممکنه حالت نزولی و خرسی به خودشون بگیرن، جوری که هرچی پایین‌تر میان، سرعت ریزش بیشتر می‌شه و شکل حرکت حالت برآمده (Convex) پیدا کنه؛ شبیه یک حرکت سهمیِ رو به پایین روی چارت‌های با مقیاس نسبتی یا لگاریتمی. قیمت‌های در حال رشد ممکنه ظاهر نزولی و خرسی پیدا کنن، طوری که هرچی بالاتر می‌رن، سرعت رشد کمتر می‌شه و حرکت حالت فرورفته (Concave) بگیره؛ شبیه صاف‌شدن حرکت یا تشکیل الگوی سقف گرد (Rounding Top) روی چارت‌های با مقیاس نسبتی یا لگاریتمی. قیمت‌های در حال ریزش ممکنه حالت صعودی و گاوی به نظر برسن، وقتی که هرچی پایین‌تر میان، سرعت ریزش کمتر می‌شه و حرکت به‌شکل فرورفته (Concave) دربیاد؛ شبیه صاف‌شدن کف یا تشکیل الگوی کف گرد (Rounding Bottom) روی چارت‌های با مقیاس خطی یا حسابی. قیمت‌های در حال رشد ممکنه حالت صعودی و گاوی به نظر برسن، وقتی که هرچی بالاتر می‌رن، سرعت رشد بیشتر می‌شه (یا رشد یکنواخت دارن) و حرکت به‌شکل برآمده (Convex) دیده بشه؛ شبیه یک حرکت سهمیِ رو به بالا (یا رشد یکنواخت و پیوسته‌ی قیمت) روی چارت‌های با مقیاس خطی یا حسابی. برای دیدن نمونه‌ها، به شکل‌های ۳.۲۱ و ۳.۲۲ مراجعه کن. شکل ۳.۲۳ اختلاف‌هایی رو که بین چارت‌های با مقیاس خطی و با مقیاس نسبتی هنگام رسم کانال‌های قیمتی بر اساس نقاط رخش (Inflection Points) یکسان به‌وجود میاد، به‌خوبی نشون می‌ده. ابزارهای پوششیِ مانعی (Barrier Overlays) که مبتنی بر هندسه هستن، وقتی با مقیاس‌های مختلف چارت بررسی می‌شن، باعث ایجاد ناهماهنگی و اختلاف در نتیجه‌ها می‌شن. دقت کن که ابزارهای پوششیِ مانعی که به‌صورت عددی ساخته می‌شن، مثل میانگین‌های متحرک، تحت تأثیر مقیاس‌بندی چارت قرار نمی‌گیرن و توی خروجی‌هاشون هیچ اختلافی دیده نمی‌شه.