Post

فکر کنم زمانش رسیده در مورد تحولات چند روز آینده صحبت کنیم راستش هرچه بیشتر داده‌ها رو کنار هم می‌ذارم—از آرایش ناوگان آمریکا گرفته تا حرف‌هایی که از روبیو، ترامپ، ونس و نتانیاهو می‌شنویم—بیشتر به این جمع‌بندی می‌رسم که داستان فعلاً روی دو سناریوی اصلی می‌چرخه. اگر بخوام خیلی خلاصه و صریح بگم، از نگاه واشنگتن هر دو مسیر می‌تونه «برد» حساب بشه: سناریوی اول: تغییر رژیم در ایران و تبدیلش به یک متحد استراتژیک برای آمریکا و اسرائیل. سناریوی دوم: زمین‌گیر کردن جمهوری اسلامی از نظر نظامی و اقتصادی، طوری که عملاً دست ایران در منطقه بسته بشه. حس من اینه که پیام پنهان این معادله خیلی ساده است: یا با من بازی می‌کنی، یا کاری می‌کنم اساساً نتونی بازی کنی. چند نکته‌ای که شخصاً وقتی به این تصویر نگاه می‌کنم، مدام تو ذهنم پررنگ می‌شه: در هر دو حالت، اسرائیل خودش رو در موقعیت برد می‌بینه. در وضعیت فعلی، مسیر دوم برای آمریکا خیلی کم‌هزینه‌تر و واقع‌بینانه‌تر به نظر می‌رسه. حتی آرایش فعلی نیروهای آمریکا در منطقه هم—حداقل از جایی که من ایستادم—بیشتر بوی «جنگ تمام عیار» می‌ده تا جنگ کوتاه مدت با همه این‌ها، تجربه به من یاد داده که خاورمیانه همیشه استاد غافلگیریه. برای همین، با وجود همه این نشانه‌ها، هنوز باید با احتیاط جلو رفت و دید زمین بازی در ماه‌های آینده واقعاً به کدوم سمت می‌چرخه.