Post

#خارجـازـخبر میری تو یه مغازه. یه لباس رو نگاه می‌کنی، قیمتش رو می‌پرسی، می‌بینی کلاً از بودجه‌ت بالاتر هست. دلت می‌خواد راحت بگی: ممنون، نمی‌خوام ولی یه چیزی توی دلت میگه: «آخه فروشنده چی فکر می‌کنه؟ اون یکی مشتری‌ها نگاهم نمی‌کنن؟» خلاصه، تهش اون لباس رو میخری، میری خونه، پشیمونی و یه چیز توی کمد می‌مونه که هیچ وقت نمی‌پوشیش. اما واقعیت قضیه اینه که: هیچ‌کس اونقدر که تو فکر می‌کنی بهت توجه نداره. همه غرق زندگی و مشکلات خودشونن. یه نفر هم اگه نگاهت کنه، دو دقیقه بعد یادش می‌ره. وقتی این رو بفهمی، دیگه تصمیم‌هات رو برای خوشایند بقیه نمی‌گیری، برای خودت می‌ گیری. این خطای ذهنی اسمش هست: اثر اسپات‌لایت (Spotlight Effect)